در دين شخص مسلمان سريعتر اثر مىكند از مرضى كه از درون عضو انسان را مىخورد . » « 238 » و نيز آن حضرت گفت : « رسول خدا ( ص ) فرمود : نشستن در مسجد به انتظار نماز عبادت است تا حدثى از او سرنزند ، عرض شد : اى رسول خدا حدث چيست ؟ فرمود : غيبت كردن . » « 239 » ابن ابو عمير از امام صادق ( ع ) روايت كرده كه فرمود : « كسى كه دربارهء مؤمن سخنى بگويد كه با چشمانش ديده و با گوشهايش شنيده است ، در زمرهء كسانى است كه خداوند فرموده است : إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ . « 240 » از مفضّل بن عمر روايت شده گويد : امام صادق ( ع ) فرمود : « كسى كه از مؤمنى سخنى نقل كند كه قصدش عيبگويى و از بين بردن مرّوت او باشد تا آن مؤمن از چشم مردم بيفتد خدا او را از تحت سرپرستى خود به سرپرستى شيطان بيرون كند و شيطان او را نپذيرد . » « 241 » از حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : « غيبت بر هر مسلمانى حرام است و غيبت حسنات را مىخورد ، چنان كه آتش هيزم را مىخورد . » « 242 » بيان معناى غيبت و تعريف آن ( 1 ) بدان كه غيبت ، گفتن چيزى دربارهء برادر دينى است كه اگر از آن آگاه شود برنجد و تفاوتى ندارد كه عيب جسمانى يا تبار يا اخلاق يا گفتار و كردار يا دين و دنياش را بگويى و يا عيب لباس و خانه و مركب سوارى او را بازگو كنى . عيب جسمانى مثلا ضعف چشم و آبريزى آن ، لوچ بودن ، كچل بودن ، كوتاه و بلند بودن ، سياه و زرد بودن و تمام صفاتى كه يادآورى آن فرد

--> ( 238 ) كافى ، ج 2 ، ص 357 . ( 239 ) كافى ، ج 2 ، ص 357 . ( 240 ) كافى ، ج 2 ، ص 357 . ( 241 ) كافى ، ج 2 ، ص 358 . ( 242 ) به مصباح الشريعه باب چهل و نه رجوع كنيد .